#RELACJA Z TRYBUN

W końcu miarka się przebrała. Mecz z Pogonią był okazją do wyrażenia przez kibiców swojego niezadowolenia. Najlepiej opłacane w Polsce piłkarzyki, kopiące się po czołach, wpędziły nasz klub do strefy spadkowej. Do tego dyrektor sportowy dobierający trenerowi grajków, którzy według różnych relacji medialnych, rozłażą się po knajpach w mieście, który potem twierdzi, że nic takiego nie ma miejsca. Wreszcie prezes, który rok w rok robi to samo, czyli zwalnia trenera i nie ma żadnej długoterminowej wizji...

Jesteśmy świadkami prawdopodobnie jednego z najgorszych okresów gry „Wojskowych” w ciągu ostatnich 20-30 lat. Legii balansującej przez dłuższy czas tuż nad strefą spadkową, z przegranymi sześcioma spotkaniami z dziewięciu większość z nas nie widziała chyba nigdy. Najbardziej zaskakujący wydaje się fakt, że ta sama drużyna, która awansowała do fazy grupowej Ligi Europy i radzi sobie w niej naprawdę przyzwoicie, okazuje niemal całkowitą niemoc na rodzimym podwórku – zupełnie tak, jakby piłkarze zapomnieli, jak się gra w piłkę. Mecz z Piastem Gliwice miał stanowić przełom – swoisty zwrot ku lepszemu, na co z pewnością wszyscy czekaliśmy. Faktycznie, jak się później okazało, potyczka z „Piastunkami” dała początek rewolucji, jednak raczej odmiennej od tej, której oczekiwaliśmy.

Zła seria w meczach ligowych trwa. Nasi piłkarze przegrali w tym sezonie szóste spotkanie ekstraklasy, ale tym razem sami nie mamy sobie nic do zarzucenia. Doping z naszej strony, mimo niekorzystnego wyniku, stał na bardzo dobrym poziomie. Dokładając do tego kolejną w tym sezonie choreografię z użyciem pirotechniki oraz kolejną "przestrzeloną" oprawę lechitów, widać po niedzielnym meczu sporo plusów. Szkoda tylko, że po końcowym gwizdku, zamiast radości z wygranej, trzeba było doprowadzać piłkarzy do pionu, bo ci jakby zapomnieli, że w europejskich pucharach nie ma grania, jeśli nie uda się do nich zakwalifikować punktując na krajowym podwórku...

Piłkarze Legii w tym sezonie w europejskich pucharach pokazują klasę niemal w każdym meczu, ale podobnego zaangażowania brakuje im wyraźnie przy okazji meczów na krajowym podwórku. Po pierwszej czy drugiej porażce można było jeszcze mówić o wypadku przy pracy, kiedy jednak przychodzi piąta porażka w ósmym meczu ligowym, wkurzenie bierze górę.

Pełny stadion, niesamowita oprawa, zajebisty doping i radość po wygranym meczu - w czwartkowy wieczór mieliśmy okazję przeżywać piękne chwile, które zapadną w naszej pamięci na długo. Na pewno po tylu latach posuchy, każdy stęsknił się nieco za takimi meczami Legii w europucharach. To doskonała nagroda dla wszystkich fanatyków, którzy wspierają swój klub bez względu na rywala - czy to Wigry, Stal Mielec, czy Nieciecza. Wiele osób jednak dopiero "klasowy" rywal przyciąga do przyjścia na stadion.

W sobotni wieczór przybyliśmy do naszej świątyni wspierać Legię na meczu z Rakowem. Frekwencja była w miarę przyzwoita (niespełna 16 tys.), choć oczywiście daleka od tej, jaką będziemy mogli zobaczyć w czwartek na meczu z Leicester City. Aby na trybunach zebrało się więcej widzów, można było skorzystać z promocji (od sponsora klubu, Plus500), w której karneciarze, mogli bezpłatnie zaprosić jedną osobę na swoją trybunę.

Takie mecze jak z Górnikiem Łęczna są kwintesencją naszego życia kibicowskiego. Nie mecze ze Spartakiem, Dinamem czy Slavią, ale właśnie mecze z Termaliką, Stalą Mielec czy Łęczną - to one pokazują nasze przywiązanie do ukochanego klubu. Nie zaś wybieranie meczów ze względu na rangę przeciwnika, bo przecież nie jesteśmy "wynikowcami".

W tym sezonie piłkarze Legii nie rozpieszczają nas na wyjazdach. W sobotę po raz trzeci wracaliśmy z ligowego wyjazdu po porażce. Do Wrocławia zdecydowana większość wyjazdowiczów udała się pociągiem specjalnym. Niestety z powodu widzimisię policji w sektorze gości nie udało się zaprezentować przygotowanej choreografii.

Po półtorarocznej przerwie ponownie mieliśmy okazję podróżować pociągiem specjalnym na wyjazdowy mecz Legii. Ostatni raz "specjal" organizowany był w marcu zeszłego roku na mecz w Gdańsku. Później zaś z powodu pandemii i zamkniętych stadionów przez długie miesiące nie wpuszczano kibiców na trybuny, ale od tego sezonu ponownie możemy jeździć i wspierać z trybun nasz ukochany klub.

Za patriotyczną oprawę zaprezentowaną z użyciem pirotechniki na meczu z Dinamem Zagrzeb UEFA ukarała nasz klub zamknięciem trybuny północnej, gdzie znajduje się "Żyleta", a więc miejsce najbardziej fanatycznych kibiców Legii. Nie pierwszy już raz barany z tejże organizacji robią wszystko, aby działać przeciwko warszawskiemu klubowi.

Rywalizacja o europejskie puchary weszła w decydującą fazę. Wprawdzie po dwumeczu z Dinamem Zagrzeb „Wojskowi” musieli pożegnać się z marzeniami o występach w legendarnej Champions League, lecz nadal pozostali w grze, której stawkę stanowi uczestnictwo w fazie grupowej Ligi Europy. Wystarczy jedynie pokonać praską Slavią – zespół, który – przynajmniej teoretycznie – wydaje się mocniejszy od poprzedniego rywala Legii.

Dobra, słoneczna pogoda w sierpniowy weekend to idealna okazja do tego, aby się odpowiednio zrelaksować i pojechać: w góry, nad morze, na działkę czy chociażby na grillowanie lub piknik. Dla 400-osobowej grupy kibiców Legii sobotni odpoczynek przybrał jednak zupełnie inną formę. Zamiast na imprezę z rodziną czy znajomymi ruszyliśmy po godzinie 14:00 w drogę wspólną kawalkadą z parkingu przy Estadio WP na stadion Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, gdzie swoje spotkania rozgrywa obecna ponownie od ubiegłego sezonu w Ekstraklasie Warta Poznań. Nie licząc meczu przyjaźni z Radomiakiem sprzed dwóch tygodni, eskapada w ramach czwartej kolejki sezonu 2021/2022 była naszym pierwszym oficjalnym ligowym wyjazdem od... 4 marca 2020 roku, kiedy to na kilka dni przed początkiem pandemii koronawirusa pojechaliśmy do Gdańska.

Olbrzymie zainteresowanie wzbudziło rewanżowe spotkanie z Dinamo Zagrzeb w trzeciej rundzie eliminacyjnej Ligi Mistrzów. Bardzo dobry, remisowy wynik z wyjazdowego spotkania, na pewno dodawał nadziei na awans do kolejnej rundy w starciu z wyżej notowanym przeciwnikiem. Już dawno nasz stadion nie wypełnił się do ostatniego miejsca, a tak właśnie stało się we wtorkowy wieczór przy Łazienkowskiej.

W sobotę po 36 latach przerwy Radom doczekał się meczu Radomiaka w najwyższej klasie rozgrywkowej. Domowa inauguracja w Ekstraklasie wywoływała dodatkowe zainteresowanie, bo beniaminkowi przyszło zmierzyć się z aktualnym mistrzem Polski.

Mecz z Wisłą Płock, chociaż nie zgromadził największej publiczności, na pewno zapadnie w naszej pamięci. Zresztą nie tylko naszej - w bramce pierwszego zespołu Legii zadebiutował tego dnia Kacper Tobiasz, chłopak, który do niedawna sam dopingował Legię z Żylety. Nic dziwnego, że w sobotni wieczór Kacper mógł liczyć na nasze wsparcie, a na murawie zachował czyste konto. Ten przykład pokazuje, że ciężką pracą, można spełniać marzenia.

Po raz trzeci w ciągu tygodnia stawiliśmy się przy Łazienkowskiej. W środowy wieczór przyszło nam wspierać piłkarzy w rywalizacji z mistrzem Estonii, a stawką jest nie tylko awans do 3. rundy eliminacji Ligi Mistrzów, ale również zapewnienie sobie udziału w fazie grupowej co najmniej Ligi Konferencji Europy. My jednak wierzymy, że legioniści są w stanie dokonać niemożliwego, bo przecież mało kto wierzy w grę jakiegokolwiek polskiego klubu w Champions League, szczególnie po ostatnim zmienionym systemie kwalifikacji.

Trzy dni po meczu z Bodo/Glimt ponownie zawitaliśmy na Łazienkowską na spotkanie o Superpuchar Polski z Rakowem. Niestety, tym razem zainteresowanie meczem było zdecydowanie niższe i na stadionie zasiadło niecałe 11 tys. widzów. W przeciwieństwie do meczu z Norwegami, na trybunach zameldowała się grupa kibiców gości. Z kolei legioniści od samego rana świętowali 30-lecie zgody z Zagłębiem Sosnowiec.

Kibice spragnieni są meczów, szczególnie po wielomiesięcznej przerwie, jaką mieliśmy zupełnie niespodziewanie z powodu szalejącego wirusa. Co prawda na trybuny udało się nam jednorazowo wrócić na koniec poprzedniego sezonu (w dodatku w mocno ograniczonym składzie), ale potem znów czekała nas ponad półtoramiesięczna przerwa. Ani żar lejący się z nieba, ani duchota i środek wakacji nie były w stanie powstrzymać fanatyków spod znaku czarnej eLki od kapitalnej zabawy na rewanżowym spotkaniu 1. rundy eliminacyjnej Ligi Mistrzów.

Po niezwykle długich miesiącach oczekiwania w końcu na zakończenie sezonu 2020/21 mogliśmy ponownie zobaczyć się na trybunach. W tym sezonie mieliśmy okazję dopingować z trybun - i to w ograniczonej liczbie - tylko na dwóch meczach ligowych. Kilka tygodni temu, podczas meczu z Wartą, dopingowaliśmy nasz zespół spod Torwaru.

Za nami drugie podejście do meczu o Superpuchar - udane o tyle, że tym razem mecz się odbył. O walorach sportowych lepiej nie wspominać, ale na trybunach był to mecz, który na pewno zapadnie w pamięci, jak choćby ten z Zagłębiem Lubin z drugiej połowy lat 90., podczas którego w ramach protestu fani z Żylety cisnęli działaczom. Tym razem winnych było mniej - fani z Łazienkowskiej skupili się na wyliczaniu win prezesa i właściciela klubu, Dariusza Mioduskiego.

Długie trzy tygodnie przyszło nam czekać na kolejne spotkanie Legii przy Łazienkowskiej. Trzeba przyznać, że wielu z nas z pewnością stęskniło się za wspieraniem ukochanego klubu z pozycji trybun. Po wyjeździe pod stadion w Płocku, gdzie meczu nie udało się nam zobaczyć, tym razem mieliśmy okazję podziwiać z trybun widowisko piłkarskie, od patrzenia na które zęby bolały przeokrutnie. Z trybun z kolei, od stanu 0-3, niosły się okrzyki niezadowolenia kibiców. Bohaterem jednej z pieśni został prowadzący spotkanie Paweł Gil.

Ze względu na rozgrywanie meczów europejskich pucharów bez udziału publiczności, a także odwołanie w ostatniej chwili spotkania o Superpuchar, dłużej niż zakładaliśmy, musieliśmy czekać na inaugurację rozgrywek 2020/21 z naszym udziałem. Pandemię koronawirusa związkowi działacze wykorzystali jako idealny pretekst, by wyeliminować problem z przyjmowaniem kibiców gości i przeciwko temu, podczas sobotniego meczu z Jagiellonią, protestowali fani z Łazienkowskiej.

W niedzielę po raz ostatni dopingowaliśmy Legię w sezonie 2019/20. Był to najdłuższy w historii sezon, który trwał dokładnie ze względu na przerwę z powodu koronawirusa. Ostatnie spotkanie rozgrywane było w bardzo ładnych okolicznościach przyrody, niestety w obecności nieco ponad 6 tysięcy kibiców, czyli o 1,5 tys. mniej niż miało możliwość wstępu na stadion i to pomimo możliwości udostępnienia swojego miejsca innym osobom. Wiadomo, sezon urlopowy w pełni, przedłużona liga zaskoczyła niektórych, ale oddanie swojego biletu dla innych, powinien być moralnym obowiązkiem każdego z "pauzujących" na danym meczu.

W ostatnich latach Legia regularnie sięga po tytuł mistrzowski, ale biorąc pod uwagę 104-letnią historię naszego klubu, tytułów mistrzowskich ma na koncie zdecydowanie zbyt mało. Przed meczem z Cracovią wiedzieliśmy jedno - musimy pomóc piłkarzom w zdobyciu przynajmniej jednego punktu, który gwarantowałby nam 15. mistrzostwo.

Przy sprzyjających okolicznościach już w niedzielę Legia mogła zapewnić sobie mistrzostwo Polski. Najpierw trzeba jednak było pokonać przy Ł3 Piasta, co w ostatnim czasie nie jest zadaniem wcale łatwym. Klub w końcu umożliwił udostępnianie niewykorzystanych miejsc w karnetów, nie tylko znajomym, ale i przekazywanie ich do ogólnodostępnej puli, by następnie sprzedać je raz jeszcze. Dzięki temu frekwencja na sobotnim spotkaniu była nieznacznie lepsza niż przy okazji meczu ze Śląskiem. Na trybunach zasiadło 5550 widzów, z ponad 7,5 tysiąca zajętych miejsc w systemie (niestety klub po jednorazowej akcji na Śląsku, znów wrócił do podawanie zawyżonej frekwencji na telebimie).

Aż trzy i pół miesiąca przyszło nam czekać na powrót na trybuny naszego stadionu, po tym jak wybuchła pandemia koronawirusa. Czas bez meczów ukochanego klubu jest chyba najtrudniejszy dla każdego fanatyka, tym bardziej, kiedy nastąpił krótko po przerwie zimowej. Z drugiej strony, w pewnym momencie scenariusze były znacznie gorsze i mało kto spodziewał się, że uda się wrócić publiczności na trybuny jeszcze w 2020 roku. Ostatecznie podjęta została decyzja (PZPN), klepnięta przez rząd i kibice mogli ponownie zagościć na trybunach, choć z ograniczeniem do 25 procent pojemności obiektu. Proces dopuszczania fanów przeprowadzają wojewodowie, którzy mają brać pod uwagę skalę zachorowań w danym regionie.

Koronawirus rozprzestrzenia się po całym świecie w takim tempie, że zaledwie dwa dni po meczu z Piastem zapowiedziano rozgrywanie kolejnych spotkań ligowych bez udziału publiczności do odwołania. Zanim wybraliśmy się w niedzielę na nasz stadion, większość z nas zastanawiała się, czy ostatecznie będzie nam dane zobaczyć spotkanie, czy też nie. Tym bardziej, że już wcześniej w Warszawie odwołano część imprez, w tym zaplanowane na przyszły weekend na Torwarze międzynarodowe zawody jeździeckie (Cavaliadę). Na szczęście na meczu z Piastem mogliśmy się pojawić i dopingować nasz klub z całych sił.

Termin wyjazdu do Gdańska z pewnością nie należał do najbardziej korzystnych, ale nie pierwszy i nie ostatni raz przyszło nam wspierać Legię na wyjeździe w środku tygodnia. Nie ma więc co narzekać na okoliczności i gdy tylko można, wspierać ukochany klub. Tym właśnie kierowała się grupa legionistów, która w środę przed godziną 13 wyruszyła z dworca Warszawa Wschodnia w kierunku Trójmiasta.

Data sobotniego meczu była nie byle jaka – 29 lutego, czyli dzień, który z małymi odstępstwami mamy okazję przeżywać co cztery lata. W historii rozgrywek „Wojskowych” to dopiero drugie spotkanie rozgrywane tego właśnie dnia. Pojedynek z zespołem z Krakowa miał dla Legii arcyważne znaczenie w kontekście przewagi punktowej nad „Pasami”. W przypadku wygranej liderujący legioniści mieliby o sześć punktów więcej od zajmującej obecnie drugą lokatę „Craxy”. Było więc o co walczyć.

Długo wydawało się, że spotkania z Jagiellonią nie obejrzą kibice z Żylety, którzy byli na niej obecni na meczu z Łódzkim Klubem Sportowym. Wszystko za sprawą kary ze strony Komisji Ligi za dwa transparenty, które wywieszone zostały w trakcie meczu, choć żaden z nich nie zawierał wulgaryzmów. Fani Legii szybko wystartowali z akcją "#WykluczenizPKOekstraklasy", która przyniosła spodziewany skutek. Było o niej głośno, a tematem kar nakładanych przez organ Ekstraklasy SA na pewno poważnie zainteresował się tytularny sponsor rozgrywek. Nasz klub tymczasem złożył odwołanie do NKO PZPN, która po kilku dniach zdecydowała, że zawiesza rygor natychmiastowej wykonalności kary.