#PLUSY I MINUSY

Legioniści wysoko, choć bez wysiłku, pokonali beniaminka z Bełchatowa, o którym mówi się, że jest rewelacją rozgrywek. Przewaga mistrzów Polski nie była tak wielka, jak wskazywałby wynik, ale jakością i kulturą gry znacznie przewyższali gospodarzy. Inna sprawa, że ci byli wyjątkowo gościnni, bowiem dwie pierwsze bramki właściwie sprezentowali „wojskowym”.

Legia nie ma szczęścia do drużyn na literę P. Przegrała już z Piastem i Podbeskidziem, a teraz dodatku w Szczecinie. Ale tym razem do zespołu „Wojskowych” nie można mieć pretensji – rozegrali zupełnie dobre spotkanie, zwłaszcza po przerwie. Pokazali przy tym, że mają charakter, a ambicji starczy im także na mecze w Ekstraklasie. Zabrakło jedynie skuteczności.

Mistrzowie Polski robią furorę w Europie i jak zaczęli wygrywać w połowie lipca, tak nie zamierzają przestać. Przed meczem atmosferę podbijało wielu dziennikarzy, dla których wygrana z Ukraińcami w Warszawie była już tylko formalnością, a Legia mogła już myśleć o finale na Stadionie Narodowym. Na szczęście legioniści podeszli do zawodów z chłodnymi głowami.

Legia wygrała 3 raz z rzędu w lidze i umocniła się na pozycji lidera. Trener Berg zaryzykował i do walki przeciwko chorzowianom posłał drużynę w bardzo eksperymentalnym zestawieniu. Eksperyment powiódł się. Pacjent nie tylko przeżył, ale i zasłużenie zainkasował komplet punktów.

Mistrzowie Polski wykonali kolejny krok ku odzyskaniu Pucharu Polski. Wprawdzie dopiero po dogrywce, ale jednak pewnie pokonali Pogoń Szczecin 3-1. Nie był to wielki mecz w wykonaniu legionistów, w ich grze brakowało dynamiki i skuteczności, ale też mogliśmy obejrzeć przynajmniej kilka akcji, po których ręce same składały się do oklasków. Żaden z „wojskowych” jednak się szczególnie nie wyróżnił.

To był typowy mecz na 3W – wyjść, wygrać, wrócić. Przemeblowani legioniści na boisku ostatniego w tabeli Zawiszy zagrali na pół gwizdka, a i tak pewnie wywieźli 3 punkty. Wystarczył do tego przyzwoity występ w pierwszej połowie spotkania, a w efekcie dwubramkowe prowadzenie. Po przerwie to gospodarze osiągnęli przewagę, ale byli w stanie strzelić tylko jednego gola.

Legia wygrała 8 raz z rzędu w europejskich pucharach i praktycznie zapewniła sobie awans z grupy Ligi Europy. Na drodze mistrzów Polski stanął tym razem ukraiński Metalist, ale i gracze z Charkowa nie byli w stanie zatrzymać świetnie dysponowanych „wojskowych”. A jak wypadli poszczególni zawodnicy z Warszawy?

Mówi się, że jest lepiej, że już umiemy połączyć grę w pucharach z ligą, ale przecież wciąż zdarzają nam się trudne do wytłumaczenia wpadki. W tym sezonie Legia wygrywa niemal wszystko w Europie. Za to traci więcej punktów w lidze niż przed rokiem. Wygląda na to, że coś za coś. W Gliwicach to było właśnie za coś.

Legia odniosła 7 z rzędu zwycięstwo w europejskich pucharach. Trabzonspor był niewątpliwie najbardziej wymagającym z dotychczasowych rywali, a co za tym idzie wygrana przyszła mistrzom Polski z największym trudem. Wynik cieszy, ale jeszcze bardziej obiecujący był sposób, w jaki „wojskowi” radzili sobie z przeciwnikiem przez 2/3 spotkania. A gdy zabrakło sił, pokazali mistrzowski charakter.

Maciejowi Skorży można zarzucić wiele, ale w organizowaniu gry destrukcyjnej jest prawdziwym mistrzem. Niewątpliwie też odrobił pracę domową i wzorowo przygotował swoich zawodników do starcia z Legią. W ofensywie było już kiepsko, a zdobyte bramki zawdzięczają indywidualnym błędom obrońców „wojskowych”. Mistrzowie Polski też nie błyszczeli w ataku, ale determinacją i siłą fizyczną wyszarpali remis.

Mistrzowie Polski wykonali zadanie i bez większego wysiłku ograli 4-0 na wyjeździe legnickiego słabeusza z drugiej klasy rozgrywkowej. Ba, zrobili to nawet z nawiązką, bo celem był sam awans, a legioniści dołożyli do tego całkiem przyjemną dla oka grę i sporo bramek. Swoją 11 i 12 bramkę w sezonie zdobył Miroslav Radović.

Wystawianie ocen po takich spotkaniach, to prawdziwa przyjemność. Nie można bowiem szczególnie przyczepić się do któregokolwiek z zawodników, bo nawet ci, którzy zagrali nieco słabiej w ostatecznym rozrachunku świetnymi zagraniami uratowali swe noty. Legia to obecnie prawdziwa potęga w lidze, choć oczywiście nie dysponuje dwiema równorzędnymi jedenastkami. A jak wypadli ci, co zagrali w Krakowie?

Zgodnie z planem i zapowiedziami legioniści wywalczyli 3 punkty w spotkaniu z Lokeren. Natomiast wbrew oczekiwaniom ani Legia nie okazała się być taka mocna, ani Belgowie tacy słabi. Był to mecz dwóch równych drużyn, z których ta zwycięska okazała się być zdecydowanie lepsza piłkarsko i odrobinę taktycznie, a ta przegrana dobrze poukładanym kolektywem, niewygodnym, grającym wysoko i realizującym założenia trenera, który miał dobrze rozpracowanych mistrzów Polski.

Kiedy mistrz Polski traci 3 bramki w meczu, to nawet jak wygrywa, nie można być zadowolonym. Legia wprawdzie ograła Śląsk, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że zagrała jedynie na pół gwizdka i niewiele zabrakło, by straciła punkty z dobrze grającymi przeciwnikami. To, że legioniści zdobyli komplet oczek zawdzięczają indywidualnościom, a nie dobrej grze zespołu.

Rekordowa seria wygranych na wyjeździe została zakończona. Legioniści ulegli Podbeskidziu 1-2 i choć nie wykorzystali wielu okazji, to można powiedzieć, że gospodarze wygrali zasłużenie. Mistrzowie Polski byli bowiem zdekoncentrowani, zdezorganizowani i nieskuteczni. Od bardzo dawna nie widzieliśmy tak rozleniwionej ekipy ze stolicy.

Wygrywanie takich meczów to prawdziwa przyjemność. Legia zagrała w ekstremalnie eksperymentalnym zestawieniu, w którym zagrało aż 5 zawodników, z których żaden nie miał nawet 5 meczów w Ekstraklasie. Korona miała kilka doskonałych okazji w pierwszej połowie i jedną fantastyczną już przy stanie 1-0, ale mimo tego przegrała „Wojskowymi”, którzy swe szanse wykorzystali. Mieszanka młodości z rutyną dała trenerowi oczekiwany efekt.

Takie spotkania nigdy nie są porywającymi. Zazwyczaj jest walka z rywalem i klimatem, często zakończona niepowodzeniem. Mistrzowie Polski jednak tę walkę wygrali i mogą jedynie żałować, że tylko jedną bramką, bo okazji, zwłaszcza w I połowie, nie brakowało. „Wojskowi” rozegrali ten mecz dobrze taktycznie (choć na kilkanaście minut II połowy stracili kontrolę nad meczem), rozsądnie gospodarowali siłami i byli świadomi swojej piłkarskiej wyższości nad przeciwnikami. Wygrana w Kazachstanie sprawia, że do rewanżu podejdziemy o wiele spokojniejsi.

Legia nabrała wiatru w żagle i trudno przypuszczać, by mistrzowi Polski będącemu w tak wysokiej formie ktoś w lidze był w stanie zagrozić. W Białymstoku legioniści zagrali wyśmienitą I połowę, po której powinni byli prowadzić przynajmniej dwukrotnie wyżej niż prowadzili i słabszą drugą część meczu, a i tak kontrolowali przebieg boiskowych wydarzeń. Co jednak ważniejsze, „wojskowi” zdobywali gole po pięknych akcjach, w ich grze widać automatyzm i nade wszystko pewność siebie.

Legioniści szybko podnieśli głowy po decyzji UEFA wykluczającej ich z gry o Ligę Mistrzów. Swoje rozgoryczenie przekuli w złość, a z tej złości wyszedł im bardzo dobry mecz i w efekcie rozbili beniaminka z Lubelszczyzny aż 5-0.

Po wspaniałym meczu z Celtikiem legioniści jedynie zremisowali u siebie z Górnikiem Zabrze 1-1. Trener Berg na to spotkanie wystawił jedynie dwóch zawodników z wyjściowego składu na bój z mistrzami Szkocji. Mimo tego, Legia była drużyną znacznie lepszą od ekipy ze Śląska i powinna była wygrać przynajmniej dwiema bramkami. Zawiodła jednak skuteczność.

W przedmeczowych rozmowach można było znaleźć optymistów, którzy zakładali skromną wygraną Legii. Choć nie brakowało też przewidujących prawdziwą klęskę. Mistrzowie Polski tymczasem roznieśli Celtic aż 4-1, a gdyby skończyło się np. 7-2, to też Szkoci nie mogliby mieć pretensji. Legioniści, choć nie ustrzegli się błędów, zagrali spotkanie, o którym będziemy wspominać latami.

W drugiej kolejce Legia odniosła premierowe zwycięstwo. Wygrana z „Pasami” była zasłużona, choć były momenty, że spotkanie mogło potoczyć się zupełnie inaczej. „Wojskowi” zagrali znów w „zmiksowanym” składzie, ale wyglądało to już znacznie lepiej niż w potyczce z GKS Bełchatów. Niemniej, błędy w obronie muszą niepokoić, bo to defensywa będzie kluczem do podjęcia skutecznej rywalizacji z Celtikiem.

Wreszcie zwycięska, wreszcie wysoka wygrana, wciąż nienajlepszy styl – oto Legia w meczu w Dublinie. Mistrzowie Polski pewnie ograli 5-0 ekipę świętego Patryka i awansowali do dalszej rundy eliminacji Ligi Mistrzów, gdzie czeka już słynny Celtic Glasgow. Czy są powody do optymizmu? Zapraszamy do analizy i oceny występów poszczególnych zawodników.

Trzy oficjalne mecze bez zwycięstwa w sezonie 2014/15, a każdy z nich gorszy od poprzedniego. Spotkania przeciwko GKS-owi nie dało się oglądać. Legioniści, podobnie jak w starciu z St. Patrick`s, nie mieli żadnego pomysłu na grę. Prowadzili ją chaotycznie, brakowało współpracy nie tylko między formacjami, ale i wzajemnej asekuracji w nich. Pomieszanie z poplątaniem.

Legioniści słabo zainaugurowali sezon 2014/15 i ledwie zremisowali 1-1 z mistrzem Irlandii. Amatorzy z Zielonej Wyspy długo prowadzili przy Łazienkowskiej. Dopiero w końcówce, gdy zabrakło im sił, Legia przycisnęła i stworzyła sobie kilka dogodnych sytuacji strzeleckich. W doliczonym czasie gry remis uratował Miroslav Radović. Ale tak on, jak i pozostali koledzy zawiedli. Niemal wszyscy. Przyjrzyjmy się grze poszczególnych legionistów.

Już za moment legioniści rozpoczną nowe rozgrywki, ale poniżej prezentujemy ostatnie podsumowanie minionej rundy. Legia w rundzie wiosennej sezonu 13/14 rozegrała 15 meczów (w porównaniu, jesienią było ich 35). W barwach mistrzów Polski wystąpiło 22 zawodników (jesienią 26). Redakcja LL! ponownie wystawiła noty piłkarzom za wszystkie spotkania. Zapraszamy do zapoznania się z opracowaniem statystycznym średnich ocen całego zespołu, poszczególnych zawodników, również z podziałem na mecze.

Legia ograła wicemistrzów z Poznania 2-0 i pewnie potwierdziła swoją dominację w lidze, choć to wcale nie był dobry mecz w wykonaniu warszawiaków. Warto jednak wziąć pod uwagę, że przystąpili do niego po tygodniowym świętowaniu, a Lech przyjechał do Warszawy bardzo zmobilizowany i zagrał przyzwoite zawody. Mistrzowie Polski to jednak dziś lepsza drużyna od poznaniaków, posiadająca też więcej klasowych zawodników.

W Szczecinie Henning Berg postawił głównie na zmienników. Niektórzy witali się z Ekstraklasą, inni żegnali. Można by w skrócie powiedzieć, że zmiennicy nie zawiedli. Przede wszystkim wygrali i nie dali sobie strzelić bramki. Już za to temu zespołowi należą się brawa. Oceniając indywidualnie już tak różowo nie jest.

Dzięki remisowi Lecha z Pogonią, legioniści już w sobotę zostali mistrzami Polski. Spotkanie przeciwko Ruchowi miało być jedynie okazją do potwierdzenia mistrzowskiej klasy. Ruch jednak nie miał zamiaru ułatwiać zadania podopiecznym Henninga Berga i rozegrał dobry mecz. A "wojskowi"?

Legia idzie jak burza. Dzięki porażce Lecha i wygranej w Zabrzu jest już właściwie mistrzem. Zwycięstwo cieszy, choć samo spotkanie trudno sklasyfikować. „Wojskowi” zagrali bowiem bardzo nierówno. Były okresy słabej gry (początek i końcówka), zupełnie niezłej (po przerwie) a były też piorunujące (ostatni kwadrans przed przerwą). Niełatwo też określić, który z naszych piłkarzy był w tym spotkaniu najlepszy.