#PLUSY I MINUSY

Mecz II rundy eliminacji z FC Botosani nie przyniósł większej poprawy w grze legionistów. Co prawda „Wojskowi” uniknęli blamażu, bo ósmą drużynę ligi rumuńskiej udało im się pokonać, ale zrobili to w stylu, który nie daje większych powodów do optymizmu i przekreśla hasło „Gotowi do walki.”

Ciężko opisywać takie spotkania, jak to o Superpuchar Polski przeciwko Lechowi. Wyszukiwanie plusów staje się bowiem zadaniem bardzo karkołomnym. Legia jako zespół zagrała bardzo słabo. Indywidualnie można by na siłę wyróżnić paru zawodników, ale tym razem odpuścimy. Szansę na poprawę mają dziś przy Łazienkowskiej.

Wygrana w ostatnim meczu sezonu zapewniła Legii jedynie 2. miejsce. Akurat w tym spotkaniu „Wojskowi” zrobili swoje i pewnie ograli słabiutkiego Górnika. Nie było to wielkie widowisko, ale trudno było się go spodziewać, jeśli wziąć pod uwagę formę naszego zespołu. Kilku piłkarzy wzniosło się jednak ponadprzeciętność.

Legia po raz trzeci z kolei wygrała 1-0 i po raz nie wiadomo który nie zachwyciła. Niemniej, 3 punkty ponownie wywalczyła zasłużenie. Trudno jednak tym razem wskazać zawodnika, który szczególnie by się wyróżnił. Chyba, że negatywnie, bo kilku piłkarzy wyraźnie odstawało od reszty i to obecnie największy problem naszego zespołu.

Legioniści wygrali drugi mecz z rzędu w stosunku 1-0. Wydaje się jednak, że przeciwko Pogoni zagrali gorzej, jeśli wziąć pod uwagę całe spotkanie. I połowa była wręcz dramatyczna, ale i tak „Wojskowi” stworzyli sobie trzy wyśmienite okazje bramkowe. Po przerwie zaś ciężar gry ofensywnej wziął na siebie Sa i raz po raz zagrażał bramce gospodarzy. W końcu dopiął swego i strzelił zwycięską bramkę.

W piątym w tym sezonie starciu ze Śląskiem Legia jedynie zremisowała 1-1 we Wrocławiu, choć znów grała lepiej od swoich rywali. Nie na tyle jednak dobrze, by wygrać. Trudno zwyciężać, gdy 4 zawodników wyraźnie odstaje poziomem od reszty, a tak to wyglądało podczas spotkania przeciwko Śląskowi. Mimo kolejnej straty punktów, „wojskowi” zmniejszyli dystans do Lecha o jedno „oczko” i to właściwie jeden z niewielu pozytywów po wyprawie na Dolny Śląsk.

Mecz przeciwko Lechowi był z gatunku tych najgorszych. Nie dlatego, że Legia grała w nim słabo, a dlatego, że znów jakby zlekceważyła rywala. Gdy sytuacja tego wymagała „Wojskowi” wzięli się do pracy i prezentowali się, jak na mistrza przystało. Mistrzowska nie była tylko skuteczność i wcześniejsze podejście do spotkania. Legioniści zostali ukarani za swoją pychę i minimalizm.

Finał już dawno za nami, emocje też opadły i można na chłodno przeanalizować grę legionistów. Wbrew pozorom ogólna ocena ich występu jest dobra. Mimo, że w pierwszych 30 minutach dali się zepchnąć Lechowi, to taktycznie okazali się być znacznie lepszą drużyną, a przede wszystkim dojrzalszą. Nie pękli, gdy wydawało się, że zaraz padną na deski. Po chwili zaś sami wyprowadzili cios, który zamroczył poznaniaków. Poprawili po przerwie, a ekipa Skorży już tylko słaniała się na nogach.

Legioniści ponownie wygrali u siebie, ale po raz pierwszy od dawna potrafili odrobić straty. Legia była znacznie lepsza od Pogoni, stwarzała sobie wiele sytuacji, mimo, że w I połowie do jej gry można było mieć wiele zastrzeżeń. Po przerwie „Wojskowi” rządzili już niepodzielnie i ich wysiłki w końcu przyniosły efekt w postaci dwóch goli, a powinno być przynajmniej kilka więcej. Jak więc wypadli poszczególni zawodnicy?

Spotkanie w Chorzowie idealnie nadaje się do powyższego tytułu. Plusy nie przysłoniły bowiem minusów i odwrotnie. Legioniści zagrali dobre spotkanie, ale w futbolu chodzi o zdobywanie bramek. W tym elemencie nasi wypadli słabiutko i dlatego zamiast okazałego zwycięstwa, wrócili ze Śląska z irytującym remisem. A jak wypadli poszczególni zawodnicy?

Mistrzowie Polski pewnie ograli outsidera ligi i umocnili się na pozycji lidera Ekstraklasy. Legia zaprezentowała się w końcu z dobrej strony. Grała dynamicznie, z rozmachem, a przede wszystkim z zaangażowaniem. Trudno też przyczepić się indywidualnie do któregoś z zawodników. Wszyscy bowiem nie zeszli poniżej przyzwoitego poziomu.

Trzy lata temu po meczu w Gdańsku wystawiliśmy legionistom same 1. Tym razem aż tak źle nie było, ale i tak trudno znaleźć zawodników, którzy po sobotnim spotkaniu zasłużyli na pochwały. Fakty są takie, że im bliżej naszej bramki, tym jakby lepiej.

Po raz trzeci wiosną legioniści ograli Podbeskidzie. Do wygranej w lidze dorzucili dwa triumfy w 1/2 finału Pucharu Polski i 2 maja staniemy przed szansą zdobycia tego trofeum po raz siedemnasty. Po wysokim zwycięstwie w pierwszym spotkaniu, trener Berg zmienił wyjściowy skład, ale jednak nie tak bardzo, jak mu się zdarzało choćby na początku ligowej wiosny. Nikt z jego wybrańców nie zawiódł, a Marek Saganowski został nawet bohaterem spotkania.

Legioniści wygrali dopiero trzeci mecz ligowy w tym roku i wciąż pozostają na fotelu lidera. W starciu z Piastem mistrzowie Polski znów nie wypadli za dobrze, ale dość pewnie zgarnęli komplet punktów. Niemniej, pozwolili gościom na zbyt wiele, a i szczęście było przy nich.

Legia po raz drugi tej wiosny spotkała się z Podbeskidziem i ponownie wysoko wygrała, choć w przeciwieństwie do ligowego starcia w Warszawie, w półfinale Pucharu Polski legioniści całkowicie zdominowali ekipę z Bielska-Białej. Grali przy tym mądrze. W efekcie pewnie wygrali pojedynek na błocie.

Mistrzowie Polski znów zawiedli i po meczu w Poznaniu ich wiosenny bilans wygląda następująco: 2 zwycięstwa, 4 porażki i 4 remisy. Przy Bułgarskiej legioniści zagrali bez błysku, choć do momentu, w którym Arkadiusz Malarz został wyrzucony z boiska, byli zespołem, który wydawał się mieć pod kontrolą. Wystarczył jednak moment, by przebieg wydarzeń obrócił się o 180 stopni.

Legioniści wciąż nie mogą osiągnąć formy, która ze spokojem pozwoliłaby na śledzenie dalszych zmagań o tytuł mistrzowski. Tym razem, po słabym meczu, "Wojskowi" tylko zremisowali z Wisłą 2-2. Z drugiej strony jednak mogą być z tego punktu zadowoleni, jeśli weźmiemy pod uwagę styl ich gry i okoliczności, w jakich zdobyli drugą bramkę.

Po świetnym taktycznie meczu legioniści pewnie wygrali we Wrocławiu 3-1. Trener Berg zaskoczył nie tylko taktyką na mecz, ale i zestawieniem składu. Dokonał w nim wielu zmian w stosunku do czwartkowego spotkania w Pucharze Polski, ale na boisku zameldowali się nieprzypadkowi zawodnicy. Norweg wybrał gości gotowych na wojnę.

Legioniści wykonali zadanie i awansowali do półfinału Pucharu Polski. Zagrali jednak słabo i widać, że drużyna ma problem, a poważne luki są w każdej formacji. Szczęśliwie jednak rywalem „Wojskowych” był słaby Śląsk i wszystko skończyło się po naszej myśli. A jak wypadli poszczególni zawodnicy? Zapraszamy do lektury.

Legia odniosła swe premierowe zwycięstwo w 2015 r. Wynik 3-0 świadczyć mógłby, że wygrana przyszła łatwo, ale w rzeczywistości legioniści w I połowie mieli spore problemy z gośćmi. Dość powiedzieć, że przed przerwą bywały okresy, w których mistrzowie Polski nie byli w stanie wyjść z własnej połowy. Po zmianie stron legioniści szybko jednak strzelili na 2-0 i przejęli kontrolę nad spotkaniem. A jak zaprezentowali się poszczególni zawodnicy?

Legioniści przegrali 0-3 z mistrzami Holandii i odpadli z Ligi Europy. Porażkę zafundowali sobie sami, bowiem w ciągu paru minut w bardzo łatwy sposób pozwolili rywalom na strzelenie dwóch bramek i w 15 minucie było po meczu. Znów żaden z piłkarzy nie zagrał na tyle dobrze, by móc go wyróżnić na korzyść.

Legioniści ponownie nie potrafili wygrać i nazbierało im się już 5 meczów z rzędu bez zwycięstwa. W Kielcach trener Berg ponownie postanowił zaryzykować i wystawił zespół złożony z dublerów. Ekipa ta nie jest jednak w stanie odnosić zwycięstw w Ekstraklasie, nawet z tak słabymi rywalem, jakim jest Korona.

Legioniści przegrali w pierwszym meczu z Holendrami 0-1, ale była to porażka niesprawiedliwa. Mistrzowie Polski stworzyli sobie bowiem przynajmniej trzy czyste sytuacje strzeleckie, z których powinni byli wykorzystać choć jedną i do rewanżu przystępować w komfortowej sytuacji. Niestety, skuteczność „Wojskowych” wołała o pomstę do nieba, a i bramkarz gospodarzy swoje wybronił. Trudno wyróżnić jednego legionistę, dlatego, jak to bywa w takich sytuacjach, tym razem po kolei opiszemy ich postawę.

Dawno już legioniści nie przegrali meczu równie zasłużenie, jak w niedzielę. Na tle ekipy ze wschodniej prowincji zaprezentowali się nad wyraz słabo. I nie tłumaczy ich rezerwowe zestawienie personalne, bo po to Legia ma niemal 30 zawodników do grania, by ci jednak punktowali. „Jaga” w pełni wykorzystała słabość mistrzów Polski i 1-3, to i tak najniższy wymiar kary.

Chwalona po meczach sparingowych Legia nie zachwyciła we Wrocławiu, a prawdę mówiąc zagrała przeciętnie. „Wojskowi” irytowali brakiem koncentracji, zwłaszcza w obronie. Mimo tego mistrzowie Polski byli bliscy zwycięstwa na trudnym terenie, a o losach rywalizacji mógł przesądzić Michał Kucharczyk. Niestety zamiast 0-2 parę minut później gospodarze wyrównali. Choć bramkowy remis na wyjeździe to dobry wynik, to jednak sprawa awansu pozostaje otwarta. Wśród legionistów ledwie kilku piłkarzy wzniosło się ponad przeciętność.

Parę dni po historycznym sukcesie w europejskich pucharach, legioniści skompromitowali się w ligowym starciu z Górnikiem Łęczna. Trudno przypomnieć sobie spotkanie, w którym „Wojskowi” przegrywaliby do przerwy aż 0-3, zwłaszcza w lidze. Mistrzowie Polski zlekceważyli gospodarzy i słono za to zapłacili.

Legia po raz pierwszy w historii wygrała grupę, czy to w Lidze Europy, czy Lidze Mistrzów. Dokonała tego w imponującym stylu, a rozgrywki zakończyła z 5 zwycięstwami i 1 porażką na koncie. Pięknym podsumowaniem w grupie LE był czwartkowy mecz z Trabzonsporem, w którym legioniści ponownie wznieśli się na wyżyny swych umiejętności i znów udowodnili, że pieniądze to w sporcie wciąż nie wszystko.

Legioniści bez wysiłku ograli wysoko Górnika Zabrze. Można powiedzieć, że zdemolowali gospodarzy, a ci mogą mówić o szczęściu, że skończyło się jedynie na stracie 4 bramek. Co ciekawe, Legia nie zagrała wybitnego spotkania. Była natomiast konsekwentna, mecz dobrze się jej ułożył i nie oddała nad nim kontroli ani na chwilę.

Legia nie zwalnia tempa w lidze. „Wojskowi” pewnie ograli Cracovią 2-0 i zapewnili sobie pozycję lidera na koniec roku. Nasi zawodnicy mieli wprawdzie duże kłopoty ze sforsowaniem defensywy gości, ale ci postanowili pokonać samych siebie i kuriozalnym golem samobójczym otworzyli wynik. Krakowianie mieli kilka sytuacji, ale na posterunku zawsze byli nasi skuteczni w odbiorze obrońcy albo bramkarz.

Fantastyczna seria meczów Legii bez porażki w europejskich pucharach dobiegła końca w Belgii. Na szczęście „Wojskowi” mogli pozwolić sobie na stratę kompletu punktów, bowiem wyjście z grupy zapewnili sobie już wcześniej. W Lokeren zagrali bez presji i to im zdecydowanie zaszkodziło, bo brak ciśnienia przełożył na brak zaangażowania. I to praktycznie u wszystkich legionistów.