#RELACJA Z TRYBUN

Pierwotnie wszystko wskazywało na to, że mecz z Lechem odbędzie się bez udziału kibiców z Poznania, ale na szczęście decyzja o zamknięciu sektora gości została cofnięta i pojedynek na szczycie odbył się w obecności 28 tysięcy fanów, w tym 1700 lechitów. Obie strony nie zaprezentowały żadnych opraw i skupiły się na rywalizacji pod względem dopingu.

Spotkanie z Jagiellonią na długo zapadnie w pamięci kibiców - bynajmniej nie z powodu tego co działo się na boisku. Pierwszy raz w historii mecz został przerwany przez władze miasta. Ponadto, stało się to w momencie, gdy awantura na trybunach została opanowana. W niedzielę Żyleta była zamknięta przez Komisję Ligi. To poskutkowało zmniejszeniem puli biletów dla Jagiellonii z 1500 do 800 sztuk.

Przerwy zimowe zawsze są za długie i kibice nie mogą doczekać się startu kolejnej rundy. Tym razem dodatkowo wiele osób powróciło na trybuny naszego stadionu w związku z odejściem "okupanta". Co prawda nie brakowało malkontentów, którzy wskazywali, że mecz wypada w Walentynki, ale umówmy się, dla fanatyków nie miało to żadnego znaczenia. Dla nas jedyną miłością jest Legia i gdy nasz klub gra mecz, nie ma niczego ważniejszego.

Pierwsze z dwóch zaplanowanych na Torwarze spotkań koszykarskiej Legii obejrzało ponad 2 tysiące kibiców. Jeszcze dzień przed meczem frekwencja nie zapowiadała się zbyt okazale. W przedsprzedaży kibice kupili tylko tysiąc z pięciu tysięcy dostępnych wejściówek. Na szczęście po otwarciu kas w niedzielę było już dużo lepiej.

Za nami ostatni w tym roku mecz Legii przy Łazienkowskiej. Frekwencja tym razem była trochę lepsza niż na spotkaniu z Lazio, a biorąc pod uwagę niezły mecz i doskonałą zabawę na trybunach, chyba nikt nie żałował, że spędził ten grudniowy dzień na naszym stadionie. Jak za starych dobrych czasów, przez całe spotkanie na Żylecie powiewało kilka większych flag na kiju.

W ostatnich sezonach nie mieliśmy szczęścia do wyjazdów na nowy stadion Lechii - za każdym razem trafialiśmy zakaz. W końcu, gdy pojawiła się możliwość pojechania do Trójmiasta, gospodarze znacznie ograniczyli pojemność stadionu, zamykając ze względów ekonomicznych górny poziom trybun, a co za tym idzie, także limitując wejściówki dla legionistów.

Mecz z Lazio piłkarsko był o nic. Kibicowsko jednak każdy mecz jest o wszystko, więc obecność jak zawsze była obowiązkowa. Szukający wymówek w stylu za zimno, za wcześnie, za późno, korki, stworki lub musieli pilnie iść z chomikiem do weterynarza albo do babci na knedle niech poważnie zastanowią się nad treścią pieśni "Dziś zgodnym rytmem".

Po raz pierwszy od 19 lat mecz Legii z Pogonią nie był "zgodowym". "Portowcy" przyjechali do Warszawy specjalem i zajęli miejsca w sektorze gości. Na trybunach fani obu drużyn zaprezentowali oprawy. Na Żylecie zameldowała się liczna grupa z Sosnowca i Bielska.

Spotkanie z Trabzonsporem określane było meczem ostatniej szansy. Szansy, której zawodnicy Jana Urbana nie wykorzystali. Fani Legii też nie mogą być z siebie zadowoleni. Frekwencja na trybunach pozostawiała wiele do życzenia. Doping był momentami niezły, ale do "piekła" stworzonego na meczu ze Steauą czy choćby dwa lata temu z Gaziantepsporem sporo zabrakło.

Frekwencja na meczu z Zagłębiem była słaba. Trudno powiedzieć, czy wpływ na ten stan rzeczy miało święto Wszystkich Świętych, czy też słaba gra piłkarzy w ostatnich spotkaniach. Tak, czy inaczej 14 tysięcy kibiców na meczu lidera ekstraklasy nie powala na kolana. Mimo to nikt z przybyłych na stadion nie mógł żałować spędzenia sobotniego wieczoru na trybunach przy Łazienkowskiej. Zabawa była niezła!

Niezbyt często przyszło nam w ostatnich latach jeździć do Bydgoszczy. Właściwie byliśmy tam tylko dwukrotnie - raz na finale Pucharu Polski z Pogonią, raz na naszym finale z Lechem. Tym razem przyszło nam jechać na ligę w środku tygodnia, zaledwie trzy dni po wyjeździe do Poznania, ale obawy o naszą frekwencję były nieuzasadnione. Zainteresowanie wyjazdem było spore, szczególnie biorąc pod uwagę powyższe względy.

Prestiż meczów Legii z Lechem coraz bardziej podupada. Kiedyś na każdym takim spotkaniu obie ekipy prezentowały najciekawsze choreografie. Dziś ciśnienie z obu stron nadal jest - wszak poznaniacy, "wychowani w nienawiści do naszej drużyny", właśnie na meczach z Legią raz do roku wypełniają swój stadion, my zaś mamy możliwość wyjazdów w niezłej liczbie, ze względu na pojemny sektor gości. Ale to już nie to samo co kiedyś...

Kolejną z potyczek Legii o punkty w Lidze Europy przyszło Legii grać w dość ciekawych warunkach. Los chciał, że klub z Łazienkowskiej trafił na zespół z Trabzonu, który znajduje się w Azji, nad Morzem Czarnym. Tego typu wyjazdy zawsze stawiają znak zapytania nad liczbą osób, które zasiądą w sektorze gości. Z jednej strony taka wyprawa to wielka przygoda i szansa zobaczenia miejsc, do których pewnie żaden inny powód by nas nie zaprowadził. Z drugiej - wielu odpuszcza, preferując "bardziej cywilizowane" wyprawy, jak np. Eindhoven czy Rzym.

Ostatni mecz na Łazienkowskiej z udziałem kibiców odbył się ponad 3 tygodnie temu, a mimo to frekwencja na trybunach nie była zadowalająca i sprawiła, że planowana przez NS-ów oprawa została przełożona na spotkanie z Zagłębiem. Ci, którzy wybrali się na stadion, z pewnością tego nie żałowali - w drugiej połowie doping był kapitalny, a nasz śpiew poniósł piłkarzy do zwycięstwa.

Kibice z Łazienkowskiej nie mają co liczyć na odpoczynek. Mecze w europejskich pucharach, lidze oraz Pucharze Polski sprawiają, że Legia rozgrywa obecnie swoje mecze średnio co trzy-cztery dni. W sobotni wieczór na mecz Mistrza Polski przybyło tylko niespełna 16 tys. osób. Wiele z nich dyskutowało przed rozpoczęciem spotkania o składzie Legii.

Długo nie było wiadomo, czy mecz z Górnikiem odbędzie się z udziałem publiczności. Wszystkich zwodził wojewoda, ale w końcu tylko pogroził paluszkiem i łaskawie pozwolił warszawiakom i zabrzanom obejrzeć na żywo mecz piłkarzy obu drużyn. Dla Górnika była to pierwsza od dłuższego czasu okazja do wizyty na Łazienkowskiej.

Kilka godzin po tym, jak "Łysy z UEFA" wylosował rywali dla Legii w fazie grupowej Ligi Europy, poznaliśmy terminarz tej części europejskich rozgrywek. Wyjazd w połowie września do Rzymu na pewno wielu z nas uznało za doskonały traf, choć rozkład meczów ustalił już komputer, biorąc pod uwagę różne zmienne, m.in. klimat. Wydawało się, że lepiej na początek trafić nie mogliśmy. Nie dość, że ciepło, ładne miasto, to i rywal kibolsko kumaty.

Na Koronę, podobnie jak na Cracovię, bilety rozchodziły się dość opornie - wszystkie 710 wejściówek udało się sprzedać dopiero po trzeciej turze zapisów. Duża ilość wyjazdów, miesiąc obfitujący w wydatki, wszystko można zrozumieć. Jednak o ile zakład, że gdybyśmy grali np. w Poznaniu, taka sama pula rozeszłaby się zapewne w trzy, ale godziny - nie dni...?

Niewykorzystana pula 750 biletów na Cracovię to raczej nie efekt końcówki sezonu urlopowego, tylko sporych wydatków związanych z meczami w europejskich pucharach. Portfele warszawiaków nie są studnią bez dna i wydaje się, że przed nami niezbyt łatwe zadanie łączenia wyjazdów do Włoch, Turcji i na Cypr z krajowymi wyjazdami. Na wyjazd pociągiem specjalnym na Cracovię zdecydowało się 609 legionistów.

Od tygodnia, kiedy Legia osiągnęła dobry wynik w Bukareszcie, kibice nie mogli doczekać się decydującego o awansie do Ligi Mistrzów spotkania przy Łazienkowskiej. Szyki nieco pomieszała nam UEFA, która podtrzymała karę zamknięcia Żylety. Dzięki determinacji klubu i SKLW, udało się jednak znaleźć złoty środek i duża grupa fanów z trybuny północnej przeniosła się za drugą bramkę oraz w inne części stadionu. W czasie meczu udowodniliśmy, że Żyleta to nie miejsce, a ludzie!

Po wynikach naszej drużyny w europejskich pucharach wiele osób sądziło, że zaraz zaczniemy dzielić i rządzić w naszej lidze. Mecz z Lechią pokazał, że na razie się na to nie zanosi, tym bardziej, że jako jedyny polski klub do końca roku będziemy grali co 3-4 dni. Kibice natomiast muszą zapamiętać raz na zawsze, że z drużyną jest się zawsze, bez względu na wyniki.

W decydującej fazie eliminacyjnej do Ligi Mistrzów Legia trafiła na Steauę Bukareszt. Wyjazd do Rumunii o dziwo nie cieszył się tak dużym zainteresowaniem jak przed dwoma laty, kiedy Legia grała z Rapidem w fazie grupowej LE. Wtedy na stadionie narodowym w Bukareszcie pojawiło się 2050 legionistów i 13 tysięcy miejscowych. Tym razem było nas tylko 700, a miejscowych aż 50 tysięcy.

W przeciwieństwie do maja, kiedy to wyjazd do Chorzowa po zdobyciu przez Legię Mistrzostwa Polski cieszył się ogromnym zainteresowaniem, tym razem biletów wystarczyło dla wszystkich chętnych. Ba, początkowo wyglądało na to, że nie wykorzystamy nawet połowy przyznanej puli. Ostatecznie w sektorze gości zameldowało się nas nieco ponad 600 osób. Wyjątkowo nie mogliśmy liczyć na obecność przyjaciół z Sosnowca, ponieważ tego dnia Zagłębie rozgrywało swój mecz w Wałbrzychu.

Aż 23,5 tysiąca osób zdecydowało się w środowy, bardzo parny i wręcz tropikalny, wieczór wspierać legionistów w rewanżowym meczu 3. rundy kwalifikacyjnej Ligi Mistrzów. Mimo że pot lał się strumieniami, kibice starali się dawać z siebie wszystko, by pomóc drużynie w awansie do ostatniego etapu eliminacji, który jednocześnie gwarantuje grę w fazie grupowej Ligi Europy, czyli dawnego Pucharu UEFA.

Po meczu z Podbeskidziem można powiedzieć - jaki rywal, taka frekwencja. Na spędzenie sobotniego wieczoru na stadionie przy Łazienkowskiej zdecydowało się niespełna dwanaście tysięcy osób. Przeciętnie jak na nasze możliwości, ale trzeba wziąć pod uwagę, że okres wakacyjny trwa w najlepsze i wielu fanów przebywa na urlopach, a kolejne spotkanie czeka nas już w środę.

Po dwóch miesiącach od ostatniego w sezonie 2012/2013 wyjazdu do Chorzowa, na pierwszą w nowym sezonie krajową eskapadę los przydzielił kibicom Legii zaprzyjaźniony Szczecin. Trzeba przyznać, że ostatnie dwa wyjazdy do Szczecina ułożyły się dla nas wyjątkowo niepomyślnie. We wrześniu 2010 roku mecz w ramach rozgrywek o Puchar Polski odbywał się we wtorek, zaś ligowa potyczka w październiku ubiegłego roku miała miejsce w poniedziałek.

Rewanżowe spotkanie Legii z walijskim The New Saints nie miało żadnego ciężaru gatunkowego. Awans i tak mieliśmy w garści, ale dla wielu fanatyków liczy się nie tylko gra piłkarzy na boisku - wspieranie naszego klubu na każdym kroku to sens naszego życia. Nie ma znaczenia czy gramy o mistrza, finał Ligi Mistrzów, czy z "pasterzami" - mecz Legii jest święty. Tak samo pomyślało w sumie prawie 12 tysięcy osób.

Kiedyś mecze w Widzewem były ligowymi klasykami, a fani obu drużyn prześcigali się w oprawach meczowych. Dzisiaj, mimo że nienawiść z obu stron pozostała, nie mają już takiego ciężaru gatunkowego. I tak, obie strony na sobotnim meczu inaugurującym nowy sezon ekstraklasy oprawy nie przygotowały. Najważniejsze, że nasz doping był prze-ko-za-cki.

Wyjazdy w europejskich pucharach zawsze smakują inaczej niż te na krajowym podwórku. Prawie za każdym razem możemy bowiem zwiedzać i sławić Legię w innym zakątku Europy. Tym razem na pierwszy "euro-trip" los przydzielił nam walijski zespół The New Saints, a spotkanie rozgrywano w Wrexham, ok. 20 kilometrów od siedziby klubu w Oswestry.

Podczas niedzielnego finału Generali Deyna Cup, w którym Legia podejmowała Fluminense, frekwencja była podobna do sobotniej. Na Żylecie miejsc wolnych nie brakowało, a kto wybrał inną formę spędzenia tego słonecznego dnia, może chyba żałować. W drugiej połowie trenowaliśmy pieśń "Od kołyski aż po grób".